Нема потреба да одиме толку далеку.
Музичката „индустрија“ ги експлоатира музичарите до бесвест. Успешните музичари ќе продадат милиони и милиони албуми, ама од тоа ќе заработат многу малку. Музичарите заработуваат од турнеи и концерти, и продажба на merchandise (и плус договори со 3rd party брендови за спонзорство, итн).
Со тоа што музиката е достапна бесплатна онлајн за собирање, музичарите скоро и да не губат нешто. Губи „индустријата.“ Музичарите дури само добиваат од ситуацијата, пошто ќе привлечат повеќе фанови, ќе привлечат повеќе луѓе на концерти. Многу од поновиве музичари комплетно ги заобиколуваат традиционалните издавачки куќи и самите си објавуваат преку интернет (пошто се опаметија).
Еве едно писмо од Кортни Лав (сопругата на Курт Кобејн) каде што многу фино и разбирливо ги објаснува работите за музичката индустрија:
http://www.gerryhemingway.com/piracy2.htmlКакво говедо е Џин Симонс, ги обвинува фановите (оние луѓе од кои успеал да заработи милиони и милиони за живот, и да има лице да ја носи ОНАА фризура и да биде ТОЛКУ душбег да носи цвикери на затворено) за она што го заебале него во музичката индустрија. Говедо.
ЕДИТ: Плус, ја има онаа типична ароганција на музичари и фанови на музика (обично и најчесто металци/рокери) што гледаат долу и ги обезвреднуваат скоро сите други видови на музика.
ЕДИТ 2:
