Токсично опкружување е кога идеш на работа и наместо да се работи, најчесто се оговара.
И се е во ред, ајде јас ќе си ја терам работата, они што сака нека прават.
И на крајот доаѓа ти работиш како коњ, ја работиш твојата работа, ја работиш работата на некој колега или пар колеги кои одат на работа за смеење, за кафе паузи, а кога ќе им се доделат работни задачи они се на замена, они ова прв пат го гледаат или најјакото е за ебање сум, згрешив.
И така се во круг секој ден, гледаш дека шефот твој не реагира. Не реагираат на тоа и сите останати што треба да реагираат.
Доаѓа први, земате плата идентична, и така после месеци ти пукнува филм, реагираш кај претпоставениот, тој ти се смее во фаца, реагираш и на повисоко ниво и одеднаш не само што ти си единствениот коњ што ја врши работата и понатаму за идентична плата како овие клатикуровци, туку стануваш и персона нон грата, како ти тоа ќе им укажуваш на проблемите.
И наместо да ги решат проблемите кои и им ги посочуваш, одеднаш тие со тебе се занимаваат, гледаат како тебе да те елиминираат од фирмата со притисоци, со доделување повеќе работни задачи кое води само кон едно нешто, да си дадеш отказ.
Е заради ова погоре јас си заминав од претходната фирма кај што бев 4 години и кај што секој колега од други сектори се јавуваше дај жити се, она твојон колега што е благе везе нема, дај среди ја работава.
Успат и сите локали во сите градови на памет ги знаев кај се наоѓаат, што опрема имаат, што сме замениле, а што е за замена.
И бидејки не бев ценет од тие хиерархиски над мене, и затоа Чао Рагази.
