Не постои критичка свест, кога истата треба да се примени со гласање. Луѓето гласаат скоро исклучиво меѓе двете опции, а реално алтернативи и нема (освен негласање, што е само додатен екомонски трошок за прегласување).
Да, јавни дебати за покажување на потребите на народот би биле добро решение, пошто потоа сите релевантни страни би требало да го вклучат тоа во програмите (за да бидат гласани).
Но проблемот е што, ако таква свест (вокализирана од народот) постоеше... работите ќе беа надминати уште во првиот пасос погоре.
